د مقالې اصلي محتوا
خلاصه
این تحقیق با عنوان به بررسی تحولات، فرصتها و موانع پیشروی این هنر پرداخته است. اهمیت این تحقیق در شناخت جایگاه تیاتر، تأثیر آن بر جامعه و ارائهی راهکارهایی برای توسعه و تقویت آن نهفته است. هدف تحقیق، تحلیل فرصتهای ایجادشده، شناسایی چالشهای اساسی و پیشنهاد راهکارهایی برای بهبود وضعیت هنر تیاتر در افغانستان است. روش تحقیق بهصورت کیفی و کمی بوده که شامل مصاحبه با هنرمندان تیاتر، بررسی اسناد، گزارشها و تحلیل دادههای تجربی میشود. یافتههای تحقیق نشان میدهد که نبود زیرساختهای مناسب، کمبود منابع مالی و نبود برنامه های فرهنگی از چالشهای اصلی این هنر هستند. در مقابل، برگزاری جشنوارههای ملی و بینالمللی، گسترش آموزش هنرتیاتر و حمایتهای بنیادی فرصتهای مناسبی برای توسعه تیاتر فراهم کردهاند. این تحقیق میتواند در ارتقای جایگاه تیاتر و رفع چالشهای آن در افغانستان مؤثر باشد.
کلیدي ټکي
د مقالې جزئیات
د حقوقو اعلامیه، ۲۰۲۴ کال، د کابل پوهنتون حقوقي مالکیت
د کرییټیو کامنز بای-انسایټ-ناکامرشل 4.0 نړیواله مجوز (نماد CC BY-NC 4.0)ماخذونه
- براکت، ا. (۱۳۶۶). تاریخ تیاتر جهان (هـ. آزادیور، مترجم). تهران: انتشارات مروارید.
- بیضایی، ب. (۱۳۴۴). نمایش در ایران. تهران: انتشارات کاویان.
- بارفیلد، ت.(2010(. افغانستان: تاریخ فرهنگی و سیاسی. دانشگاه پرینستون.
- پازوکی، ش. (۱۳۸۹). نمایش در ایران. تهران: انتشارات قطره.
- تاجزی، ا. (۱۳۸۹). تیاتر در افغانستان از دیروز تا امروز. کابل: بینا.
- دعاگوی، م. (۱۳۶۹). فراز و فرود تیاتر در افغانستان. کابل: نشرات انجمن تیاتر.
- روشان، ع. (۱۳۹۶). جشنواره تیاتر محصلین [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
- سجودی، م. (۱۳۸۴). تیاتر در آسیا. تهران: نشر قطره.
- شیرمرز، ر. (۱۳۸۹). تیاتر معاصر آسیا. تهران: نشر قطره.
- فرهاد، ع. (۱۳۹۳). جشنواره تیاتر محصلین [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
- کارلسون، م.(2018)). تیاتر: یک معرفی بسیار کوتاه (چاپ دوم. انتشارات دانشگاه آکسفورد.
- کریستف دسولیر، گ.، و لکرک، گ. (۱۳۸۱). ماجراهای جاویدان تیاتر (ن. همدانی، مترجم). تهران: نشر قطره.
- مخدوم، ر. (۱۳۹۱). جشنواره تیاتر ملی [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
- هوتک، ا. (۱۳۹۳). یادداشتهایی در مورد تیاتر. کابل: گویته انستیتوت، مطبعه اسد دانش.
- حسینزاده، م. (۱۳۸۵). جشنواره تیاتر ملی [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
- حسینزاده، م. (۱۳۹۱). تیاتر در مکاتب. کابل: انستیتوت فرانسه و گویته انستیتوت.
- صدیقی، م. (۱۳۹۳). تیاتر مشارکتی و توانمندسازی زنان افغان. فصلنامه جنسیت و توسعه، ۲۲(۲)، ۳۳۳–۳۴۹. https://doi.org/10.1080/13552074.2014.920990
- هرمان، آ. و خواجهای، س. (۱۴۰۲). اجرای تبعید: تیاتر افغان در مهاجرت. پژوهشهای تیاتر بینالمللی، ۴۹(۱)، ۲۲–۳۹ https://doi.org/10.1017/S0307883323000046
- جمشید، ن. (۱۳۹۸). نقش نهادهای آکادمیک در تیاتر افغانستان. مطالعات فرهنگی افغانستان، ۷(۲)، ۴۴–۵۹.
- رحیمی ،م.(۱۴۰۳).اهمیت زیباشناسی درهنر تیاتر .ژورنال علمی-تحقیقی علوم اجتماعی پوهنتون کابل ۷(۳). 175-159. https://doi.org/10.62810/jss.v7i3.55 DOI: https://doi.org/10.62810/jss.v7i3.55
- روتکای، چ. (۱۴۰۱). تیاتر تحت محاصره: هنرهای نمایشی در مناطق بحرانی. فصلنامه بقاء فرهنگی، ۴۶(۱)، ۱۲–۱۷.
- ویلیامز، ت. (۱۴۰۰). رسانهها و هنرهای نمایشی در مناطق درگیر بحران. سیاست فرهنگی بینالملل، ۲۷(۳)، ۳۱۷–۳۳۴. https://doi.org/10.1080/10286632.2020.1858891
- Mjadadi, A. (2020). Art for Peace: The Role of Performing Arts in Peacebuilding. Kabul Publishing.
- Barfield, T. (2010). Afghanistan: A Cultural and Political History. Princeton University Press. DOI: https://doi.org/10.23943/princeton/9780691145686.001.0001
- Dupree, L. (1977). Afghanistan. Princeton University Press.
- UNESCO. (2015). Promoting the Performing Arts in Afghanistan: Annual Report.
- UNESCO. (2020). The Role of Educational Institutions in the Development of the Performing Arts.
- Smith, L., & Ahmad, Z. (2017). Theater for Social Change in Afghanistan. Afghanistan Cultural Studies Journal, 5(2).۵۵-۶۰
- Farahmand, H. (2019). Theater in Afghanistan: Opportunities and Global Interactions. Journal of Performing Arts.
- Habibi, A. (2021). The Role of Digital Media in Promoting Afghan Theater. Afghanistan Art Review.
- Creative Economy Report. (2013). Expanding Local Development Pathways. United Nations.
- Taherdoost, H. (2019). What is the best response scale for survey and questionnaire design? International Journal of Academic Research in Management, 8(1), 1.
- Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 1–55.
ماخذونه
براکت، ا. (۱۳۶۶). تاریخ تیاتر جهان (هـ. آزادیور، مترجم). تهران: انتشارات مروارید.
بیضایی، ب. (۱۳۴۴). نمایش در ایران. تهران: انتشارات کاویان.
بارفیلد، ت.(2010(. افغانستان: تاریخ فرهنگی و سیاسی. دانشگاه پرینستون.
پازوکی، ش. (۱۳۸۹). نمایش در ایران. تهران: انتشارات قطره.
تاجزی، ا. (۱۳۸۹). تیاتر در افغانستان از دیروز تا امروز. کابل: بینا.
دعاگوی، م. (۱۳۶۹). فراز و فرود تیاتر در افغانستان. کابل: نشرات انجمن تیاتر.
روشان، ع. (۱۳۹۶). جشنواره تیاتر محصلین [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
سجودی، م. (۱۳۸۴). تیاتر در آسیا. تهران: نشر قطره.
شیرمرز، ر. (۱۳۸۹). تیاتر معاصر آسیا. تهران: نشر قطره.
فرهاد، ع. (۱۳۹۳). جشنواره تیاتر محصلین [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
کارلسون، م.(2018)). تیاتر: یک معرفی بسیار کوتاه (چاپ دوم. انتشارات دانشگاه آکسفورد.
کریستف دسولیر، گ.، و لکرک، گ. (۱۳۸۱). ماجراهای جاویدان تیاتر (ن. همدانی، مترجم). تهران: نشر قطره.
مخدوم، ر. (۱۳۹۱). جشنواره تیاتر ملی [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
هوتک، ا. (۱۳۹۳). یادداشتهایی در مورد تیاتر. کابل: گویته انستیتوت، مطبعه اسد دانش.
حسینزاده، م. (۱۳۸۵). جشنواره تیاتر ملی [بروشور]. کابل: پوهنحی هنرهای زیبا، پوهنتون کابل.
حسینزاده، م. (۱۳۹۱). تیاتر در مکاتب. کابل: انستیتوت فرانسه و گویته انستیتوت.
صدیقی، م. (۱۳۹۳). تیاتر مشارکتی و توانمندسازی زنان افغان. فصلنامه جنسیت و توسعه، ۲۲(۲)، ۳۳۳–۳۴۹. https://doi.org/10.1080/13552074.2014.920990
هرمان، آ. و خواجهای، س. (۱۴۰۲). اجرای تبعید: تیاتر افغان در مهاجرت. پژوهشهای تیاتر بینالمللی، ۴۹(۱)، ۲۲–۳۹ https://doi.org/10.1017/S0307883323000046
جمشید، ن. (۱۳۹۸). نقش نهادهای آکادمیک در تیاتر افغانستان. مطالعات فرهنگی افغانستان، ۷(۲)، ۴۴–۵۹.
رحیمی ،م.(۱۴۰۳).اهمیت زیباشناسی درهنر تیاتر .ژورنال علمی-تحقیقی علوم اجتماعی پوهنتون کابل ۷(۳). 175-159. https://doi.org/10.62810/jss.v7i3.55 DOI: https://doi.org/10.62810/jss.v7i3.55
روتکای، چ. (۱۴۰۱). تیاتر تحت محاصره: هنرهای نمایشی در مناطق بحرانی. فصلنامه بقاء فرهنگی، ۴۶(۱)، ۱۲–۱۷.
ویلیامز، ت. (۱۴۰۰). رسانهها و هنرهای نمایشی در مناطق درگیر بحران. سیاست فرهنگی بینالملل، ۲۷(۳)، ۳۱۷–۳۳۴. https://doi.org/10.1080/10286632.2020.1858891
Mjadadi, A. (2020). Art for Peace: The Role of Performing Arts in Peacebuilding. Kabul Publishing.
Barfield, T. (2010). Afghanistan: A Cultural and Political History. Princeton University Press. DOI: https://doi.org/10.23943/princeton/9780691145686.001.0001
Dupree, L. (1977). Afghanistan. Princeton University Press.
UNESCO. (2015). Promoting the Performing Arts in Afghanistan: Annual Report.
UNESCO. (2020). The Role of Educational Institutions in the Development of the Performing Arts.
Smith, L., & Ahmad, Z. (2017). Theater for Social Change in Afghanistan. Afghanistan Cultural Studies Journal, 5(2).۵۵-۶۰
Farahmand, H. (2019). Theater in Afghanistan: Opportunities and Global Interactions. Journal of Performing Arts.
Habibi, A. (2021). The Role of Digital Media in Promoting Afghan Theater. Afghanistan Art Review.
Creative Economy Report. (2013). Expanding Local Development Pathways. United Nations.
Taherdoost, H. (2019). What is the best response scale for survey and questionnaire design? International Journal of Academic Research in Management, 8(1), 1.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 1–55.