Main Article Content

Abstract

Equitable distribution of urban services is a fundamental prerequisite for balanced and sustainable urban development. This study aimed to assess citizens' satisfaction with equitable access to urban services in Taloqan. It examines satisfaction with service distribution in everyday urban life, emphasizing citizens' subjective perceptions as an effective indicator. The study is applied in purpose and employs a descriptive-analytical design. The required data were collected through a questionnaire. The findings indicated that overall mean satisfaction with access to urban services is significantly below the midpoint of the Likert scale, reflecting widespread dissatisfaction with existing conditions. Statistical tests revealed significant differences among the six urban districts, with the central districts (First and Second) showing more favorable access levels than the peripheral districts (Fifth and Sixth). Furthermore, a significant negative relationship was observed between age and satisfaction, whereas gender and length of residence had no significant effect on satisfaction. The pronounced dissatisfaction in peripheral districts highlights the need to fundamentally reconsider the geographical distribution of services through a justice-oriented approach. The findings can guide urban managers and planners in promoting a balanced and equitable distribution of services across the six districts of Taloqan.

Keywords

Accessibility Citizen Satisfaction Taloqan Urban Services Spatial Justice

Article Details

How to Cite
Akbari, A. A., Aliyar, H., Sultani, A. A., & Azizi, B. (2026). Assessing Citizens’ Satisfaction with Equitable Access to Urban Services: A Case Study of Taloqan City, Takhar Province. Journal of Social Sciences - Kabul University, 9(2), 79–103. https://doi.org/10.62810/jss.v9i2.469

References

  1. احمدی، س. ع.، صیاد ایرانی، ه.، و دلالت، م. (1399). تحلیل و بررسی خدمات عمومی شهر اهر با تاکید بر عدالت فضایی. جغرافیا و آمایش شهری-منطقه‌ای، 10(37)، 187–210. لینک
  2. امان‌پور، س.، رزمگیر، ف.، دامن‌باغ، ص.، و حسینی سیاه‌گلی، م. (1393). تحلیل تطبیقی توزیع خدمات شهری در شهر اهواز با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی، جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری چشم‌انداز زاگرس، 6(20)، 137–159. لینک
  3. امان‌پور، س.، ملکی، س.، و حسینی، ن. ا. (1395). تحلیلی بر توزیع خدمات شهری در کلان‌شهر اهواز از منظر عدالت فضایی. تحقیقات‌ بوم‌شناسی شهری، 7(2)، 99–112. لینک
  4. اصغری زمانی، ا.، علیزاده زنوزی، ش.، و قربانی، ر. (1394). سنجش مناطق شهری بر اساس توزیع کاربری‌ها و خدمات شهری و اثرات آن در توزیع فضایی جمعیت (مطالعه موردی: مناطق شهر مرند). آمایش محیط، (43)، 1–20. لینک
  5. اسمعیل‌پور، ن.، و شکی‌بامنش، م. (1398). تحلیل نابرابری فضایی در برخورداری از کاربری‌های خدمات شهری؛ نمونه موردی: شهر یزد. برنامه‌ریزی فضایی (جغرافیا)، 9(2)، 71–88. لینک
  6. اسدی، ا.، و کلانه میمری، ر. (1401). تحلیلی بر توزیع فضایی خدمات شهری با محوریت عدالت اجتماعی و تاکید بر رضایت شهروندان (مورد مطالعه: منطقه 11 مشهد). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 22(64)، 163–179. لینک
  7. احمدی، م.، و شمسی‌پور، ع. ا. (1399). تحلیل توزیع خدمات عمومی با رویکرد عدالت فضایی (مطالعه موردی: شهر بجنورد). تحقیقات جغرافیای برنامه‌ریزی شهری، 8(11)، 73–98. لینک
  8. بشارتی‌فر، ص.، و سیرآبادی، م. (1399). تبیین الگو و تحلیل نحوه توزیع خدمات شهری در شهرهای نفت‌خیز (مطالعه موردی: آبادان). تحقیقات جغرافیای انسانی، 52(4)، 1295–1318. لینک
  9. بهادر، م.، و بهوندی، س. (1400). ارزیابی تحقق عدالت فضایی و توزیع خدمات شهری در سطح منطقه 4. چشم‌انداز شهری آینده، 2(4)، 41–61. لینک
  10. جرفی، م. ا.، مدیری، م.، و مهدوی حاجیلوئی، م. (1399). برنامه‌ریزی راهبردی توزیع خدمات شهری از منظر عدالت فضایی (مطالعه موردی: کلان‌شهر اهواز). آمایش محیط، (50)، 152–170. لینک
  11. حیدری، ج. (1395). تحلیل توزیع فضایی کاربری‌های خدمات عمومی شهری در نواحی شهر بوشهر. جغرافیا و توسعه ناحیه‌ای، 14(2)، 129–153. لینک
  12. حسینی، س. ع. (1399). تحلیل و ارزیابی کیفیت خدمات شهری در مناطق شهری کلان‌شهر اهواز. مطالعات طراحی شهری و تحقیقات شهری، 3(3)، 41–50. لینک
  13. حکمت‌نیا، ح.، گیوه‌چی، س.، حیدری نوشهر، ن.، و حیدری نوشهر، م. (1390). تحلیل توزیع فضایی خدمات عمومی شهری با استفاده از روش استانداردسازی داده‌ها، تاکسونومی عددی و مدل ضریب ویژگی (مطالعه موردی: شهر اردگان). تحقیقات جغرافیای انسانی، (77)، 165–179. لینک
  14. حنیفی، ا. د. (1392). تخار در سال 1391. کابل: مطبعه طباعتی باب‌السلام.
  15. رستمی، م.، و شاعلی، ج. (1388). تحلیل توزیع خدمات شهری در شهر کرمانشاه. چشم‌انداز جغرافیایی، 4(9)، 27–51. لینک
  16. ریاست اقتصاد ولایت تخار. (1400). پروفایل ولایت تخار. کابل-افغانستان: انتشارات گنج.
  17. زندمقدم، م. ر.، مفیدی، ح. ا.، و زیویار، پ. (1400). پراکنش فضایی رضایت از دسترسی به خدمات شهری در شهرهای میان‌اندام (مطالعه موردی: شهر بومهن). آمایش محیط، (54)، 99–122. لینک
  18. زارعی، ی.، و استعلاجی، ع. (1399). کاربرد تکنیک VIKOR در تبیین و تحلیل الگوی توزیع فضایی خدمات عمومی پایه در مناطق مختلف شهری شهر بوشهر. آمایش محیط، (49)، 1–23. لینک
  19. شیخ‌علی‌پور، ب.، عبدالهی، ع. ا.، و خسروانی، م. (1398). بررسی توزیع خدمات شهری در راستای عدالت فضایی (مطالعه موردی: مناطق چهارگانۀ شهر مکرمان). جغرافیا و آمایش شهری-منطقه‌ای، 9(31)، 15–34. لینک
  20. عزیزی دانالو، س.، و مجتبی‌زاده خانقاهی، ح. (1399). تحلیل فضایی توزیع خدمات شهری با رویکرد عدالت اجتماعی (مطالعه موردی: منطقه 11 شهر تهران). جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، 10(3)، 343–357. لینک
  21. عزیزی، م. م.، و مرادی، م. (1400). عدالت فضایی در مسکن شهری: مورد مطالعه شهر اسلامشهر. معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، (36)، 240–255. لینک
  22. قدیری، م.، حکمت‌نیا، ح.، و رجبی، ز. (1398). تحلیل تعادل فضایی دسترسی به خدمات شهری (مطالعه موردی: شهر اقلید). برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 10(40)، 115–145. لینک
  23. کوشانه، ر.، عزت‌پناه، ب.، و موسوی، م. (1398). تحلیل پراکنش فضایی کاربری‌های خدمات عمومی شهری با استفاده از روش شاخص ویلیامسون (مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز). نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، 11(4)، 205–221. لینک
  24. کیانی، ا.، و کاظمی، ع. ا. (1394). تحلیل توزیع خدمات عمومی شهر شیراز با مدل‌های خودهمبستگی فضایی در نرم‌افزار ArcGIS و Geoda. تحقیق و برنامه‌ریزی شهری، 6(22)، 1–14. لینک
  25. معتمدی، م.، رسولی، س. ح.، و نصیری، م. (1398). ارزیابی میزان رضایت شهروندان از عملکرد مدیریت شهری در حوزۀ خدمات شهری: مطالعه موردی شهر فاروج. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 19(55)، 99–116. لینک
  26. مرصوصی، ن.، و خزایی، ک. (1393). توزیع فضایی خدمات شهری و نقش آن در توسعه پایدار شهر: مطالعه موردی مادرشهر تهران. تحقیق و برنامه‌ریزی شهری، 5(18)، 21–40. لینک
  27. محمدی، ج.، احمدیان، م.، آزادی قطار، س.، و غلامحسینی، ر. (1394). تحلیل و ارزیابی توسعه شاخص‌های خدمات شهری در شهرهای استان آذربایجان غربی با استفاده از روش‌های MCDMجغرافیا و برنامه‌ریزی، 19(53)، 299–323. لینک
  28. ممبینی‌زاده، خ.، و بشارتی‌فر، ص. (1400). تحلیلی بر نابرابری‌های فضایی در برخورداری از کاربری‌های خدمات شهری در نفت‌شهر آبادان. تحقیقات علوم جغرافیایی، 21(61)، 153–176. لینک
  29. محمدی، ع.، هاشمی معصوم‌آباد، ر.، و محمدی، چ. (1400). تحلیل فضایی توزیع و دسترسی به خدمات شهری در سطح محلات شهری با رویکرد عدالت فضایی (مطالعه موردی: کاربری‌های تجاری شهر اردبیل). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 21(63)، 99–117. لینک
  30. موحدی‌نیا، م.، خدابخش، م. ر.، و محمدی‌زاده، ن. (1399). سنجش توزیع فضایی خدمات عمومی شهر کرمان با تاکید بر حکمروایی خوب شهری با استفاده از نرم‌افزار Geoda. جغرافیای اجتماعی شهری، 7(1)، 233–253. لینک
  31. پیربابایی، م. ت.، هاشم‌پور، پ.، و باقری پیمان‌زاده، پ. (1398). تبیین عدالت فضایی از منظر تمهید خدمات سلامت در فضاها و کاربری‌های شهری برای قشر سالمند (مورد تحقیق: منطقه 15 تهران). نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، 12(1)، 345–362. لینک
  32. پریزادی، ط.، حسینی، س. ف.، و بهبودی مقدم، ح. (1395). تحلیل نابرابری‌های فضایی توزیع خدمات شهری از منظر عدالت فضایی: مطالعه موردی شهر مریوان. فصلنامه علمی-تحقیقی پوهنتون گلستان، 6(21)، 91–102. لینک
  33. نوروزی، ف.، صالحی، ا.، و خستو، م. (1399). تحلیل نابرابری‌های فضایی در توزیع خدمات شهری و ارتباط آن با کیفیت زندگی ساکنین جهت دستیابی به محلات پایدار (مطالعه موردی: محلات شهر تهران). محیط زیست و توسعه پایدار، 9(2)، 97–114. لینک
  34. نوروزی، ف.، صالحی، ا.، و خستو، م. (1398). فراتحلیل مطالعات انجام شده در حوزۀ عدالت فضایی. جغرافیا و آمایش شهری-منطقه‌ای، 9(33)، 83–104. لینک
  35. وارثی، ح. ر.، محمدی، ح. ب.، و اکبری، م. (1390). تحلیل فضایی و برنامه‌ریزی نارسایی‌های مراکز خدمات شهری یاسوج. تحقیقات جغرافیایی، 25(100)، 71–88. لینک
  36. Amorim, J. d. M., de Abreu e Silva, J., & Gonçalves, J. M. (2025). Equity and Spatial Justice Perspectives in Transportation. Urban Science, 9(5), 163. DOI
  37. Chao, R., Xue, D., & Wang, B. (2024). Evaluating Human Needs: A Study on the Spatial Justice of Medical Facility Services in Social Housing Communities in Guangzhou. Land, 13(7), 1109. DOI
  38. Javid, M., Taheri, Z., Goodarzi, S., Saberi, A., Shorabeh, S. N., Firozjaei, M. K., & Arsanjani, J. J. (2025). Multi-criteria spatial assessment of urban open spaces for promoting physical activity and spatial justice: a case study of Tehran metropolitan. Scientific Reports, 16(1). DOI
  39. Erkip, F. B. (1997). The distribution of urban public services: The case of parks and recreational services in Ankara. Cities, 14(6), 353–361. DOI
  40. Moroni, S., & De Franco, A. (2024). Spatial justice: A fundamental or derivative notion? City, Culture and Society, 38, 100593. DOI