Main Article Content

Abstract

The purpose of this study was to examine the role of social capital in explaining the academic performance of undergraduate students in the Department of Social Sciences at Kabul Education University. In terms of its purpose, this study was descriptive–analytical. Based on the nature of the data, it employed a quantitative research approach. Data were collected using a survey method, and the study was applied. The researchers collected data through two researcher-developed questionnaires. The first questionnaire measured social capital and included three dimensions and 21 items. The second questionnaire assessed academic performance and likewise comprised three dimensions with 21 items. The study population consisted of 360 undergraduate students enrolled in the Department of Social Sciences at Kabul Education University. Using Cochran's formula, the researchers determined a sample size of 186 participants. Participants were selected using a probability sampling technique with simple random sampling. The findings revealed a positive and statistically significant relationship between social capital and academic performance. Furthermore, the regression analysis indicated that social participation was the strongest predictor of academic performance, followed by social cohesion. In contrast, social trust did not demonstrate a statistically significant effect after controlling for the other variables. These findings underscore the importance of strengthening social capital to enhance students' academic performance.


 

Keywords

Academic Performance Kabul Education University Social Capital Social Cohesion Social Participation Social Trust Students

Article Details

How to Cite
Moshtaq , S. A. S., Sabir , M. J., & Haqani, A. (2026). The Role of Social Capital in Explaining the Academic Performance of Bachelor Degree Students of the Faculty of Social Sciences at Kabul Education University. Journal of Social Sciences - Kabul University, 9(2), 105–131. https://doi.org/10.62810/jss.v9i2.540

References

  1. احمدی، ع، فضولمند، ا. ف. (۱۴۰۴). بررسی نقش سرمایه اجتماعی در پیشرفت تحصیلی محصلان پوهنتون بدخشان. مجله ی علمی تحقیقی پامیر ، 10(34). ۹4-۹6. https://doi.org/10.63810/Parj.vo10i34.198
  2. اختر، م، م. (۱۳85). سرمايه اجتماعی. تهران:مهدی اختر محققی.
  3. امید، ف. (۱۴۰۴). رضایت کارفرمایان اداره‌های محلی ولایت بدخشان از پیشرفت تحصیلی فارغان پوهنتون بدخشان. مجله علمی تحقیقی پامیر، 10(32). 76-80. https://doi.org/10.63810/Parj.vo10i32.188
  4. پری‌کاری، م، پری کاری، م. (۱۴۰۴). بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی و عملکرد تحصیلی. فصل‌نامه یافته های نوین در علوم انسانی، علوم اجتماعی و روانشناسی، 2(2). ۲61-۲72. لینک
  5. جوان مجرد، ع، ن، شیخی فینی، ع، ا، ابوالقاسمی، ع، زینلی پور، ح. (۱۴۰۱). نقش سرمایه های اجتماعی و روانشناختی در پیش بینی اشتیاق تحصیلی محصلان. مجله مطالعات روانشناشی تربیتی، 19(45). ۳6-38.
  6. DOI: 10.22111/JEPS 2022.6567
  7. حسنی، ح. (۱۳۹۴). سرمایه اجتماعی در توسعه سیاسی ایران. کنفرانس بین المللی علوم انسانی روانشناسی و علوم اجتماعی. مرکز همایش های بین المللی صدا و سیما. 4-5. لینک
  8. در تاج، ف، زارعی زوارکی، ا، علی آبادی، خ، فرج الهی، م، دلاور، ع. (۱۳۹۵). تأثیر آموزش از راه دور مبتنی بر موک بر عملکرد تحصیلی محصلان پوهنتون پیام نور، فصل‌نامه تحقیق در نظام آموزشی. 8-3.
  9. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23831324.1395.10.35.1.4
  10. دهقان، ح، سراجیان، م، م. (۱۳۹۵). رابطه سرمایه اجتماعی خانوادگی و مشارکت والدین در امور مدرسه با موفقیت تحصیلی دانش آموزان. فصل‌نامه خانواده و تحقیق. 26-۲3.
  11. DOR: 20.1001.1.26766728.1396.14.3.1.6
  12. رازقی، ن، کاظمی، م. (۱۴۰۲). بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه عملکرد آموزشی و تحقیقی محصلان تحصیلات تکمیلی پوهنتون مازندران، دو فصل‌نامه نظم و توسعه، 1(1) ص24-1.
  13. (Doi): 10.22080/SOD.2023.23517.1005
  14. رضایی، ع، م، جهان، ف، رحیمی، م. (۱۳۹۵). عملکرد تحصلی: نقش اهداف پیشرفت و انگیزه پیشرفت. فصل‌نامه روان شناسی تربیتی، 12(42). ۱۵۴-۱۵۳. لینک
  15. زبیری، ه، زهرا کریمی، م. (۱۳۹۲). اثر انسجام اجتماعی بر توسعه اقتصادی (مطالعه بین کشوری با رویکرد داده‌ای تابلویی)، دو فصل‌نامه علمی تخصصی تحقیقات اقتصاد توسعه و برنامه ریزی، 4(14). 41. لینک
  16. شیری، ن، خوش مرام، م، رستمی، ف، میرک زاده، ع، ا. (۱۳۹۳). نقش سرمایه اجتماعی در پیشرفت تحصیلی محصلان مطالعه موردی محصلان کشاورزی پوهنتون رازی. فصل‌نامه مطالعات اندازه گیری و ارزشیابی آموزشی، 4(6). ۸۳-۵۵. لینک
  17. علایی، ر. (۱۴۰۳). تبیین تأثیر سرمایه اجتماعی در تاب آوری تحصیلی محصلان پوهنتون فرهنگیان در راستای سیاست‌های کلی ایجاد تحول در نظام آموزش و پرورش. فصل‌نامه علمی جامعه شناسی فرهنگ و هنر، ۶(۱). ۸۲-۶۸. (Doi): https://doi.org/10.22034/scart.2023.62910
  18. عیسائی چ، م، باقریان،م، حسین زاده، ف، توکلی، م، ر. (۱۳۹۰). بررسی رابطه ابعاد شخصیت با عملکرد تحصیلی محصلان. دو فصل‌نامه مدیریت و برنامه ریزی در نظام های آموزشی، 4(6). ۱۳۰-۱۱۵. لینک
  19. غیاثی، ن، سعید و الریا، ا، ا. (۱۳۹۵). بررسی تأثیر ابعاد سرمایه اجتماعی و سرمایه فکری بر میزان بهره‌وری منابع انسانی. فص‌لنامه علمی ـ تحقیقی مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)، 25(80)، بهار و تابستان. ۲۰۹-۱۸۳. https://doi.org/10.22054/jmsd.2016.4035
  20. فاتحی، ا ، اخلاصی ا. (۱۳۹۱). عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی. فصل‌نامه برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، شماره۱۴. ۱۶۰-۱۵۹. لینک
  21. فیلد، جان. (1385). سرمایه اجتماعی. ترجمه: احمد رضا اصغر پور؛ پوهنتون فردوسی مشهد. 38.
  22. قاسمی، ذ ، طاهر، م، ط. (۱۴۰۴). تأثیر فرسودگی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی محصلان پوهنتون کابل. ژورنال علمی تحقیقی پوهنتون کابل، ۸(۱). ۱۴۴-۱۲۹. https://doi.org/10.62810/jss.v8i1.311
  23. کریمی موغاری، ز، ابو نوری، ا، زبیری، ه. (۱۳۹۰). بررسی نقش انسجام اجتماعی بر توسعه اقتصادی؛ فصل‌نامه برنامه ریزی و بودجه، 16(4). ۲۱۴-۱۸۳. لینک
  24. محمدی، ز. (۱۴۰۱). رابطه سرمایه اجتماعی با موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان (مورد مطالعه دختران متوسطه دوم شهرستان کوهدشت). مجله مدیریت سرمایه اجتماعی، 9(3). ۴۵۴-۴۵۲. لینک
  25. منظور، د ، یادی پور، م. (۱۳۸۷). سرمایه اجتماعی عامل توسعه اجتماعی و اقتصادی، مجله راهبرد یاس. ۱۶۴-۱۴۰. لینک
  26. مومنی، ا و شیخلر ز، ن. (۱۴۰۱). تبیین رابطه سرمایه اجتماعی با رفاه اجتماعی. مطالعه موردی روستاهای بخش مهردشت نجف آباد. فصل‌نامه جغرافیا و روابط انسانی، 5(4). ۱۴۳-۱۲۱۷. لینک
  27. همایونی، ف، ا، میر حسینی، ز. (1400). نقش سرمایه اجتماعی بر رضایت‌مندی از عملکرد دولت در سیاست گذاری مهار کرونا در شهر تهران در سال 1399. فصل‌نامه علمی دولت‌پژوهی، 6(27) ص. 124-91. https://doi.org/10.22054/tssq.2021.58275.1053