د مقالې اصلي محتوا
خلاصه
یکی از پدیدههایی که در دهههای اخیر، مورد استقبال فراوانی قرار گرفته، پدیدهی هوش هیجانی است. دلیل این امر توانایی بالای هوش هیجانی در حل بهتر مسایل و کاستن از میزان تعارضات بین دریافتهای فکری و احساسی است. در عصر اطلاعات، همگام با پیشرفت سریع فناوری و نیاز به کسب اطلاعات در دسترس و به هنگام، استفاده از رسانههای اجتماعی امری بدیهی است. ورود انسانها به انواع رسانههای اجتماعی نظیر شبکههای اجتماعی اینترنتی و عضویت در آنها، سبک زندگی انسان را تغییر داده است. هدف این تحقیق, ارزیابی اثر ابعاد هوش هیجانی بر مدیریت رسانههای اجتماعی میباشد. بررسیها نشان میدهد که با تقویت ابعاد هوش هیجانی در اشخاصیکه حدود 80 درصد از موفقیتهای انسان را شامل میشود، بر لزوم کنترل و تعادل استفاده از رسانههای اجتماعی میتوان مؤثر بود. هوش هیجانی، توانایی ادارهی مطلوب خلق و خوی، وضع روانی، کنترول تکانهها و عاملی است که هنگام شکست ناشی از دست نیافتن به هدف، در شخص انگیزه و امید ایجاد میکند.
کلیدي ټکي
د مقالې جزئیات
د حقوقو اعلامیه، ۲۰۲۴ کال، د کابل پوهنتون حقوقي مالکیت
د کرییټیو کامنز بای-انسایټ-ناکامرشل 4.0 نړیواله مجوز (نماد CC BY-NC 4.0)ماخذونه
- ‐ اکبرزاده، سرین. (۱۳۸۳). هوش هیجانی از دیدگاه سالووی ودیگران، تهران: انتشارات، فارابی.
- ‐ باقرزاده، عیوضی. (۱۳۸۷). هوش هیجانی، تهران: انتشارات، نعیمایی.
- ‐ بشیر، حسن و افراسیابی، محمدصادق. (۱۳۹۱). شبکههای اجتماعی اینترنتی و سبک زندگی جوانان، مطالعهی موردی بزرگ ترین جامعهی مجازی ایرانیان. فصل نامهی تحقیقات فرهنگی, دورهی پنجم، شمارهی 1.
- ‐ رضائیان، علی و کشته گر، عبدالعلی. (۱۳۸۷). بررسی رابطهی بین هوش هیجانی و تعهد سازمانی. پیام مدیریت , شمارهی ۲۷.
- ‐ صدیق بنای، هلن. (۱۳۸۷). آشنایی با شبکههای اجتماعی. مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ای روزنامهی همشهری. تهران:انتشارات سعادت.
- ‐ غفرانی .(۱۳۹۲). بررسی رابطه بین هوش هیجانی و رفتار شهروندی سازمانی با فرسودگی شغلی کارکنان سازمان "، پایان نامه کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی.
- ‐ طبری، مجتبیو قربانی، مهرناز. (۱۳۸۸). نقش هوش هیجانی برشیوهی تصمیمگیری مدیران. (پژوهشگر) فصلنامه مدیریت، سال ششم، شماره 16.
- ‐ فرهودیان، علی. (۱۳۸۳). بررسی سوبستراهای عصبی هوش هیجانی و هوش اجتماعی. تازههای علوم شناختی, سال ششم. شمارهی 3 و 4.
- ‐ معمار، ثریا، عدلی پور، صمد، خاکسار، فائزه. (1391). شبکههای اجتماعی مجازی و بحران هویت(با تأکید بر بحران هویتی ایران). فصلنامهی علمی- پژوهشی مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران, دورهی اول،شمارهی 4.
- ‐ میرزایی. (۱۳۸۶). هوش هیجانی، تهران: انتشارات، رشد.
- ‐ منصوری، ب. (۱۳۸۰). هنجاریابی آزمون هوش هیجانی سیبریاشیرینگ برای دانشجویان کارشناسی ارشد در دانشگاههای دولتی مستقر در شهر تهران. دانشگاه علامه طبابایی.
- ‐ ودادی، احمد، صفرزاده، حسین، احمدپور، مهین. (۱۳۸۸). روش هیجانی و تعهد سازمانی مدیران. مدیریت کسب و کار، دورهی 1، شمارهی دوم.
- ‐ Ashforth, B. E., and Humphery, R. H.. (1995). Emotion in the workplace: a Reappraisal. Human Relations , vol. 48 , No. 2. pp. 97-125.
- ‐ Bar-on R, & parker , D, A (2000) the hand book of emotional intelligence: Jssey- Bass. sanfrancisco
- ‐ Goleman,daniel. (1995). emotional intelligence.why it can matter than iQ. New York: Bantam books.
- ‐ Goleman,Daniel. (2001). In Chemiss,C,andGoleman,D. (Eds), The Emotionally Intelligent Workplace:How to select for , Measure, and Improve Emotional Intelligence in Individuals, Groups. and Organizations. san Francisco, CA:Jossey-Bass, pp. 27-44. An EI-Based Theory of Perfomance.
- ‐ Poon, J. (2008). Emotional intelligence: for human resource managers. Journal of management research news. 25: 55-78.
ماخذونه
‐ اکبرزاده، سرین. (۱۳۸۳). هوش هیجانی از دیدگاه سالووی ودیگران، تهران: انتشارات، فارابی.
‐ باقرزاده، عیوضی. (۱۳۸۷). هوش هیجانی، تهران: انتشارات، نعیمایی.
‐ بشیر، حسن و افراسیابی، محمدصادق. (۱۳۹۱). شبکههای اجتماعی اینترنتی و سبک زندگی جوانان، مطالعهی موردی بزرگ ترین جامعهی مجازی ایرانیان. فصل نامهی تحقیقات فرهنگی, دورهی پنجم، شمارهی 1.
‐ رضائیان، علی و کشته گر، عبدالعلی. (۱۳۸۷). بررسی رابطهی بین هوش هیجانی و تعهد سازمانی. پیام مدیریت , شمارهی ۲۷.
‐ صدیق بنای، هلن. (۱۳۸۷). آشنایی با شبکههای اجتماعی. مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ای روزنامهی همشهری. تهران:انتشارات سعادت.
‐ غفرانی .(۱۳۹۲). بررسی رابطه بین هوش هیجانی و رفتار شهروندی سازمانی با فرسودگی شغلی کارکنان سازمان "، پایان نامه کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی.
‐ طبری، مجتبیو قربانی، مهرناز. (۱۳۸۸). نقش هوش هیجانی برشیوهی تصمیمگیری مدیران. (پژوهشگر) فصلنامه مدیریت، سال ششم، شماره 16.
‐ فرهودیان، علی. (۱۳۸۳). بررسی سوبستراهای عصبی هوش هیجانی و هوش اجتماعی. تازههای علوم شناختی, سال ششم. شمارهی 3 و 4.
‐ معمار، ثریا، عدلی پور، صمد، خاکسار، فائزه. (1391). شبکههای اجتماعی مجازی و بحران هویت(با تأکید بر بحران هویتی ایران). فصلنامهی علمی- پژوهشی مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران, دورهی اول،شمارهی 4.
‐ میرزایی. (۱۳۸۶). هوش هیجانی، تهران: انتشارات، رشد.
‐ منصوری، ب. (۱۳۸۰). هنجاریابی آزمون هوش هیجانی سیبریاشیرینگ برای دانشجویان کارشناسی ارشد در دانشگاههای دولتی مستقر در شهر تهران. دانشگاه علامه طبابایی.
‐ ودادی، احمد، صفرزاده، حسین، احمدپور، مهین. (۱۳۸۸). روش هیجانی و تعهد سازمانی مدیران. مدیریت کسب و کار، دورهی 1، شمارهی دوم.
‐ Ashforth, B. E., and Humphery, R. H.. (1995). Emotion in the workplace: a Reappraisal. Human Relations , vol. 48 , No. 2. pp. 97-125.
‐ Bar-on R, & parker , D, A (2000) the hand book of emotional intelligence: Jssey- Bass. sanfrancisco
‐ Goleman,daniel. (1995). emotional intelligence.why it can matter than iQ. New York: Bantam books.
‐ Goleman,Daniel. (2001). In Chemiss,C,andGoleman,D. (Eds), The Emotionally Intelligent Workplace:How to select for , Measure, and Improve Emotional Intelligence in Individuals, Groups. and Organizations. san Francisco, CA:Jossey-Bass, pp. 27-44. An EI-Based Theory of Perfomance.
‐ Poon, J. (2008). Emotional intelligence: for human resource managers. Journal of management research news. 25: 55-78.