محتوای اصلی مقاله
چکیده
دانش در مورد نظام آموزشی کشورهای پیشرفته به ما کمک میکند تا از ظرفیتهای آموزشی آنها در عرصهی رقابت و برتری بهرهمند شویم. روی این ملحوظ پژوهش حاضر تحت عنوان مقایسهی نظام آموزشی افغانستان با جاپان و آمریکا انتخاب گردیده است. هدف نهایی پژوهش حاضر شناخت و بررسی نظام آموزشی جاپان و آمریکا و مقایسه آن با نظام آموزشی افغانستان، ضمن کشف تفاوتها و شباهتهای موجود میان آنها با استفاده از مزایای قابل اعمال نظام آموزشی جاپان و آمریکا، راهکارهایی جهت بهبود نظام آموزشی کشور ارایه گردد. روش پژوهش حاضر مروری-کتابخانهیی میباشد. نظام آموزشی متمرکز، نصاب غیر معیاری، هزینهی کم آموزشی و عدم تحقق اهداف آموزشی از تفاوتهای عمدهی نظام آموزشی افغانستان با جاپان و آمریکا میباشد.
کلمات کلیدی
جزئیات مقاله
حق نشر 2025 مجله علمی- تحقیقی علوم اجتماعی پوهنتون کابل
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
منابع
- ارمند، محمد. (۱۳۹۳). آموزش و پرورش برنامه درسی در آمریکا، دانشنامه مدل برنامه درسی.
- اصغری، محمدجواد. (۱۳۹۰). تعلیم وتربیه در افغانستان، فصل نامهی پژوهشهای منطقهیی، شماره۷.
- امین فاطمی، زینب و فولادیان، مجید. ( 1388). نظام آموزشی و بازدهی آموزشی: مطالعه تطبیقی70 کشور جهان، راهبرد فرهنگ، شماره هفتم.
- ام ای سی. (۱۳۹۶). ارزیابی آسیبپزیریهای فساد اداری به سطح وزارت معارف: نشر کمیته مستقل مشترک نظارت و ارزیابی مبارزه با فساد اداری.
- بیابانگرد، اسماعیل. (1393). روشهای تحقیق در روانشناسی و علوم تربیتی، تهران؛ انتشارات دوران. جلد 1.
- پرویز، مصمم. (۱۳۹۸). نبود هیچ دانشگاهی از افغانستان در فهرست هزار دانشکاه برتر جهان. قابل دسترس در این جا:www.8am.af.
- پوپل، کریم. (۲۰۱۷). سیر معارف در افغانستان.
- جواهر، محمد رضا. (1393). نقش آموزش عالی در دیپلوماسی عمومی امریکا در افغانستان.( پایان امه منتشر شده کارشناسی ارشد).دانشگاه گیلان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی.
- حسرت، محمد سیرت. (۱۳۸۹). وضیعت تعلیم وتربیه در افغانستان طی سال ۱۳۸۷. نشر کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان.
- خموش، کاوون. (1394). هفتاد و پنج سال تا مدرن شدن مکاتب دولتی افغانستان. قابل دسترس در این¬جا: www.BBC.com.ampproject. Org
- صفوی، امان الله. (۱۳۷۲). تعلیم و تربیت در قرن بیستم. تهران؛ انتشارات نشر قطره.
- عسکری، مهدی و همکاران. (۱۳۹۷). مقایسه سیاستگذاری آموزشی ایران وجاپان در مقطع ابتدایی. فصلنامه علمی مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی. دوره ۹شماره ۳۰.
- علی اصغر، کاکو جویباری؛ علی پور، احمد و حسن زاده، سعید. (۱۳۸۷). واقیعتها و چشماندازهای آموزش و پرورش ویژه: بررسی تطبیقی ایران با چند کشور توسعهیافته، فصلنامهی پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، سال هشتم شماره۳.
- قانون معارف افغانستان.(۱۳۸۹). قابل دسترس در این جا :www.Afghan paper.com
- قربانی، محمد رضا. (۱۳۸۴). نظام آموزشی جاپان، تهران؛ انتشارات سخن گستر.
- مدنی، سهیلا و اکبری، حمید. (۱۳۸۴). نظام آموزشی کشورهای جهان: قاره آمریکا واسترالیا. تهران؛ مؤسسه انتشارات امیر کببیر، جلد اول.
- میالاره، گاستون؛ ژان، ویال. (۱۳۷۰). تاریخ جهانی آموزش و پرورش، ترجمه محمد رضا شجاع رضوی، تهران؛ انتشارات استان قدس رضوی، جلد اول.
- نقیزاده، محمد؛ ذاکری، قدرت الله. (۱۳۹۸). جاپنشناسی در ایران. تهران؛ انتشارات بینالمللی مهدی.
- وزارت معارف. (۱۳۹۶). پلان استراتیژیک سوم ملی معارف. کابل؛ انتشارات وزارت معارف.
- وزارت معارف. (۱۳۹۷). مرور مشترک تعلیم و تربیه، کابل؛ انتشارات وزارت معارف.
- وزارت مالیه. (۱۳۹۹). مسوده بودجه ملی سال مالی ۱۳۹۹: نشر وزارت مالیه.
- یوشی، ریوکوتسونه. (۱۳۹۸). فرهنگ آموزشی جاپان، ترجمهی ابوالفضل بختیاری وهمکاران، تهران؛ انتشارات اوای نور. www.khabaronline. it
منابع
ارمند، محمد. (۱۳۹۳). آموزش و پرورش برنامه درسی در آمریکا، دانشنامه مدل برنامه درسی.
اصغری، محمدجواد. (۱۳۹۰). تعلیم وتربیه در افغانستان، فصل نامهی پژوهشهای منطقهیی، شماره۷.
امین فاطمی، زینب و فولادیان، مجید. ( 1388). نظام آموزشی و بازدهی آموزشی: مطالعه تطبیقی70 کشور جهان، راهبرد فرهنگ، شماره هفتم.
ام ای سی. (۱۳۹۶). ارزیابی آسیبپزیریهای فساد اداری به سطح وزارت معارف: نشر کمیته مستقل مشترک نظارت و ارزیابی مبارزه با فساد اداری.
بیابانگرد، اسماعیل. (1393). روشهای تحقیق در روانشناسی و علوم تربیتی، تهران؛ انتشارات دوران. جلد 1.
پرویز، مصمم. (۱۳۹۸). نبود هیچ دانشگاهی از افغانستان در فهرست هزار دانشکاه برتر جهان. قابل دسترس در این جا:www.8am.af.
پوپل، کریم. (۲۰۱۷). سیر معارف در افغانستان.
جواهر، محمد رضا. (1393). نقش آموزش عالی در دیپلوماسی عمومی امریکا در افغانستان.( پایان امه منتشر شده کارشناسی ارشد).دانشگاه گیلان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی.
حسرت، محمد سیرت. (۱۳۸۹). وضیعت تعلیم وتربیه در افغانستان طی سال ۱۳۸۷. نشر کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان.
خموش، کاوون. (1394). هفتاد و پنج سال تا مدرن شدن مکاتب دولتی افغانستان. قابل دسترس در این¬جا: www.BBC.com.ampproject. Org
صفوی، امان الله. (۱۳۷۲). تعلیم و تربیت در قرن بیستم. تهران؛ انتشارات نشر قطره.
عسکری، مهدی و همکاران. (۱۳۹۷). مقایسه سیاستگذاری آموزشی ایران وجاپان در مقطع ابتدایی. فصلنامه علمی مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی. دوره ۹شماره ۳۰.
علی اصغر، کاکو جویباری؛ علی پور، احمد و حسن زاده، سعید. (۱۳۸۷). واقیعتها و چشماندازهای آموزش و پرورش ویژه: بررسی تطبیقی ایران با چند کشور توسعهیافته، فصلنامهی پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، سال هشتم شماره۳.
قانون معارف افغانستان.(۱۳۸۹). قابل دسترس در این جا :www.Afghan paper.com
قربانی، محمد رضا. (۱۳۸۴). نظام آموزشی جاپان، تهران؛ انتشارات سخن گستر.
مدنی، سهیلا و اکبری، حمید. (۱۳۸۴). نظام آموزشی کشورهای جهان: قاره آمریکا واسترالیا. تهران؛ مؤسسه انتشارات امیر کببیر، جلد اول.
میالاره، گاستون؛ ژان، ویال. (۱۳۷۰). تاریخ جهانی آموزش و پرورش، ترجمه محمد رضا شجاع رضوی، تهران؛ انتشارات استان قدس رضوی، جلد اول.
نقیزاده، محمد؛ ذاکری، قدرت الله. (۱۳۹۸). جاپنشناسی در ایران. تهران؛ انتشارات بینالمللی مهدی.
وزارت معارف. (۱۳۹۶). پلان استراتیژیک سوم ملی معارف. کابل؛ انتشارات وزارت معارف.
وزارت معارف. (۱۳۹۷). مرور مشترک تعلیم و تربیه، کابل؛ انتشارات وزارت معارف.
وزارت مالیه. (۱۳۹۹). مسوده بودجه ملی سال مالی ۱۳۹۹: نشر وزارت مالیه.
یوشی، ریوکوتسونه. (۱۳۹۸). فرهنگ آموزشی جاپان، ترجمهی ابوالفضل بختیاری وهمکاران، تهران؛ انتشارات اوای نور. www.khabaronline. it