د مقالې اصلي محتوا

خلاصه

نمایش‌نامه‌نویسی به کمک رویاپردازی، رویکردی خلاقانه است که نویسندگان را قادر می‌سازد تا از ظرفیت‌های بی‌نظیر رویاها برای خلق آثار نمایشی جذاب بهره بگیرند. این مقاله به بررسی پیوند میان نمایش‌نامه‌نویسی و رویاپردازی پرداخته و نقش آن را در تولید نمایش‌نامه‌های معنادار و تأثیرگذار تحلیل می‌کند. هدف اصلی این تحقیق، تبیین چگونگی استفاده از رویاپردازی و بررسی میزان تأثیرگذاری آن در روند نمایش‌نامه‌نویسی است. در ابتدا، مفهوم و تعریف رویاپردازی ارائه شده و سپس ارتباط آن با هنر نمایش‌نامه‌نویسی مورد بررسی قرار گرفته است. رویاپردازی به‌عنوان ابزاری قدرتمند در نوشتن دراماتیک، به نویسندگان امکان می‌دهد تا جهانی آکنده از تخیل بیافرینند. با بهره‌گیری از این رویکرد، نویسنده می‌تواند به شکلی خلاقانه به لایه‌های درونی شخصیت‌ها، روابط و رخدادهای داستان نفوذ کرده و بازتابی عمیق از پیچیدگی‌های انسانی ارائه کند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که با استفاده از این روش، نویسنده به آرزوها، ترس‌ها، امیدها و خواسته‌های بیان‌نشده شخصیت‌ها و روابط درونی آن‌ها دسترسی پیدا می‌کند. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه‌ای تدوین شده است.

کلیدي ټکي

تخیل داستان رویاپردازی شخصیت نمایش‌نامه نویسی

د مقالې جزئیات

څنګه استناد وکړو
حبیبی ی. (2024). نمایش‌نامه‌نویسی به کمک رویاپردازی. د کابل پوهنتون د ټولنیزو علومو علمي - څېړنیزه مجله, 7(3), 139–157. https://doi.org/10.62810/jss.v7i3.65
د ارجاع داونلوډ
Endnote/Zotero/Mendeley (RIS)
BibTeX

ماخذونه

  1. اسمیت، ج. (۲۰۲۲). رویاپردازی و خلاقیت در نمایش‌نامه‌نویسی. ایران: فصلنامه هنر و ادبیات تطیقی. دوره۱، شماره ۴، صص۲۱-۲۲.
  2. اگری، ل. (۱۴۰۱). فن نمایش‌نامه نویسی. ترجمه‌ی مهدی فروغ. تهران: انتشارات نگاه.
  3. بندتی، ج. (۱۴۰۲). هنر بازیگر : تاریخ اساسی بازیگری، از دوران کلاسیک تا امروز. ترجمه‌ی آراز بارسقیان. تهران: نشر وزان.
  4. فروغی، م. ع. (۲۰۱۳). واژه‌نامه هنر و ادبیات. تهران: ناشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
  5. فروید، ز. (۱۴۰۱). مقدمه کلی بر روان‌کاوی. ترجمه‌ی هاشم رضی. تهران: انتشارات مصدق.
  6. فروید، ز. (۱۴۰۲). تفسیر خواب. چاپ پنجم، ترجمه‌ی عفت‌السادات حق‌گو. تهران: انتشارات شباهنگ.
  7. گوستاو یونگ، ک. (۱۹۶۱). رویاپردازی: تحلیل و تفسیر رویاها. ترجمه‌ی رضا رضای. تهران: نشر فروغی.
  8. نابوکوف، و. (۲۰۱۷). نمایش‌نامه‌نویسی: تئوری و عمل. ترجمه‌ی محمدرضا هدایتی. تهران: نشر مرکز.
  9. Artaud, A. (2002). The Theater and Its Double. France: Published Grove Press.
  10. Bachelard, G. (2014). The Poetics of Space. Presses Universities’ de France.
  11. Boal, A. (2008). Theater of the Oppressed. London: Pluto Press.
  12. Dali, S. (2024). The Secret Life. Volume Two. Australia: Publisher ‏Deicide Press.
  13. Freud, S. (1995). In P. Gay (Ed.), The Freud reader. New York: W. W. Norton & Company.
  14. Hornby, R. (1986). Drama, metadrama, and perception. London: Associated University Presses.
  15. Martin, P. (2002). The Writer's Guide to Fantasy Literature: From Dragon's Lair to Hero's Quest. Publisher: Kalmbach Publishing Co.
  16. McLaughlin, B. (1997). The playwright’s process: Learning the craft from today’s leading dramatists.
  17. New York: Back Stage Books.
  18. Rock, A. (2005). The Mind at Night: The New Science of How and Why We Dream. New York: Publisher ‏Basic Books.
  19. Spencer, S. (2002). "The Playwright's Guidebook: An Insightful Primer on the Art of Dramatic Writing" . London, United Kingdom: Publisher Faber & Faber.
  20. States, B. O.(2007). The phenomenological attitude. In J. G. Reinelt & J. R. Roach (Eds.), Critical
  21. theory and performance. (Rev. ed., pp. 26). Ann Arbor: University of Michigan Press.
  22. States, B. O. (2011). Dreaming and Storytelling. Publisher: ‎ Cornell University Press.
  23. Wilshire, B. (1982). Role playing and identity: The limits of theatre as metaphor. Bloomington: Indiana University Press.
  24. Zahavi, D. (2002). Husserl's phenomenology. Stanford: Stanford University Press.